|
|
2008-12-12
Sieć komunikacyjna
|
Sieć komunikacyjna w Turcji jest w rozbudowie i obecnie obejmuje ok. 63 tys. km dróg o twardej nawierzchni, w budowie dalsze 1250 km autostrad – m.in. od granicy bułgarskiej do Ankary. Drogi łączą Turcję z Bułgarią oraz Syrią, Iranem i Irakiem. Europejską i azjatycką część kraju łączą 2 mosty na Bosforze w Stambule.
Turcja posiada 8,4 tys. km linii kolejowych, w większości jednotorowych. W 2003 Tureckie Koleje Państwowe (TCDD) rozpoczęły program budowy linii wysokich prędkości. Pierwsza z nich o długości 533 km połączy Stambuł z Ankarą przez Eskişehir i skróci czas podróży z 6-7 godzin do 3,5. Planowane zakończenie prac, łącznie z oddaniem tunelu Marmaray pod dnem Bosforu, przewidziano na rok 201
|
|
Komentarzy:
1
|
|
2008-10-22
Yozgat
|
Yozgat (tur. Yozgat ili) - jedna z 81 prowincji Turcji, znajdująca się w środkowej części kraju.
Od zachodu graniczy z prowincjami Kırıkkale i Kırşehir, od północy z prowincją Çorum, od północnego-wschodu z prowincją Tokat, od wschodu z prowincją Sivas, a od południa z prowincjami Kayseri i Nevşehir.
Władzę w prowincji sprawuje deputowany przez turecki rząd.
Powierzchnia prowincji to 14 123 km². Liczba ludności zgodnie z danymi z 2006 roku wynosi 727 394, a gęstość zaludnienia 51,5 osoby/km². Stolicą prowincji jest miasto Yozgat. |
|
Komentarzy:
0
|
|
2008-08-10
Antalya
|
Antalya - prowincja w Turcji, w południowej części kraju nad Zatoką Antalya (Morze Śródziemne) ze stolicą w mieście Antalya.
Graniczy z prowincjami: Mersin na wschodzie, Konya i Karaman na północnym wschodzie, Isparta i Burdur na północy oraz Muğla na zachodzie. Zajmuje powierzchnię 20,591 km², mieszka tu ponad 2 mln. ludzi (stan z roku 2005). Tereny prowincji Antalya wraz z sąsiednią prowincją Muğla ze względu na swoje walory przyrodnicze i bogactwo zabytków kultury określane są mianem Riwiery Tureckiej. Prowincja Antalya obejmuje krainy historyczne: Licja, Pamfilia i Pisydia.
Główne miasta (stolice gmin): Akseki, Alanya, Antalya, Elmalı, Finike, Gazipaşa, Gundoğmuş, İbradı, Kale, Kaş, Kemer, Korkuteli, Kumluca, Manavgat i Serik.
 |
|
Komentarzy:
0
|
|
2008-05-29
Stambuł: Mury miejskie
|
Od V stulecia wrogim wojskom udało się zaledwie dwukrotnie sforsować mury obronne – pierwszy raz w XIII w., kiedy „sojusznicy” Bizancjum – wojska czwartej krucjaty – przełamały obronę i splądrowały miasto, obalając cesarza i ustanawiając własnego króla, drugi raz w 1453 r., kiedy na czele wojsk osmańskich stanął Mehmed Zdobywca.
Kierując się dalej na północ, można urządzić sobie spacer do Złotego Rogu przez Balat lub Ayvansaray, po czym wsiąść w autobus, dolmusz lub na prom do Eyüpu.
Można także zawrócić do Kariye Müzesi i udać się przez labirynt uliczek do Fethiye Camii. Aby tam dojść z Kariye Müzesi (10 min), trzeba zawrócić w kierunku Fevzi Paşa Caddesi i zaraz za hotelem Kariye skręcić w lewo, w dół wzgórza, na Neşler Sokak. U stóp pagórka należy ponownie skierować się w lewo (zaraz za niewielkim meczetem), na Fethiye Caddesi. Na szczycie wzniesienia skręca się w lewo, ku widocznemu z tego miejsca kościołowi. |
|
Komentarzy:
0
|
|
2008-04-25
Aya Sofya
|
Aya Sofya (po łacinie Sancta Sophia, po grecku Hagia Sofia) zyskała nazwę od świętej (sancta, hagia) mądrości (sofia). Budowla ufundowana przez cesarza Justyniana (527–565) stanęła na terenie bizantyjskiego akropolu, w miejscu dawnego kościoła Sancta Sophia. Świątynia ukończona w 537 r. królowała jako największy kościół świata chrześcijańskiego aż do osmańskiego podboju Konstantynopola w 1453 r. Przez ponad 500 lat Aya Sofya była meczetem, dopiero w 1935 r. Atatürk założył tutaj muzeum.
Stojąc w zewnętrznym narteksie i patrząc w górę, ponad trzecimi i największymi drzwiami (Wrota Królewskie w wewnętrznym narteksie), można dojrzeć wspaniałe mozaiki przedstawiające Pantokratora. Główna kopuła wydaje się zawieszona w powietrzu. Kiedy 1500 lat temu Justynian po raz pierwszy wkraczał do świątyni, w tym miejscu zawołał: „Chwała niech będzie Bogu, że uznał mnie godnym stworzenia takiego dzieła. O Salomonie! Przewyższyłem cię!”.
Budowa świątyni była próbą dokonania niemożliwego, gdyż pierwotna konstrukcja przetrwała tylko 11 lat, zanim w 559 r. runęła na skutek trzęsienia ziemi. W kolejnych stuleciach bizantyjscy cesarze i osmańscy sułtani musieli kilka razy odbudowywać kopułę, dodawać przypory i inne konstrukcje podtrzymujące oraz wzmacniać fundamenty. Prowadzone obecnie prace badawcze i renowacyjne potwierdziły, że oryginalna mozaika z VI w. była wspaniałym dziełem sztuki, które bezpowrotnie zeszpeciły naprawy z XIV w.
Kopuła wspiera się na 40 masywnych żebrach skonstruowanych z wydrążonych cegieł wyrabianych na wyspie Rodos ze specjalnej
porowatej i lekkiej gliny. Żebra wychodzą z ogromnych filarów ukrytych w wewnętrznych ścianach budowli. Aby w pełni docenić kunszt autorów pomysłu
architektonicznego, warto go porównać z czterema stojącymi samotnie filarami Sultan Ahmet Camii.
Godna uwagi jest także niewidoczna dla przechodniów Hünkâr Mahfili (Loża Sułtańska), którą nakazał zbudować sułtan Ahmed III (1703–1730), by mieć odosobnione miejsce do modlitwy. W nawie bocznej, po lewej stronie Wrót Królewskich umieszczono płaczącą kolumnę z dziurą w miedzianym obiciu. Według legendy, w otwór trzeba włożyć palec i pomyśleć życzenie – jeśli koniuszek palca zwilgotnieje, życzenie się spełni.
Patrząc na półkola ścian bocznych pod kopułą, można dostrzec kilka mozaik z IX w., przedstawiających św. Ignacego Młodszego (ok. 800 r.), św. Jana Chryzostoma (ok. 400 r.) i św. Ignacego Teodora z Antiochii. Najpiękniejsze mozaiki umieszczono w galerii, do której wchodzi się po rampie od północnej strony przedsionka. Niektóre mozaiki, choć częściowo zniszczone, są rzeczywiście wyjątkowe – najsłynniejsza, z motywem Deesis, pochodzi z początku XIV w. |
|
Komentarzy:
0
|
|
2008-03-04
Turcja
|
Turcja oblewana jest wodami trzech mórz: Czarnego, Egejskiego i Śródziemnego. Jest gorącym krajem, gdzie sezon turystyczny zaczyna się w kwietniu i kończy w listopadzie. Zróżnicowana krajobrazowo Turcja jest rozległą, pasjonującą krainą położoną na styku dwóch kontynentów: Azji i Europy. Pofałdowana skalistymi Górami Taurus i pokryta zielonymi lasami raz za sprawą białych, piaszczystych plaż łagodnie łączy się z morzem, a raz gwałtownie do niego wpada.
Turcja jest jednym z najbardziej malowniczych krajów basenu Morza Śródziemnego. Na wakacje przyciąga zarówno pięknem i bogactwem rozmaitych krajobrazów, jak i bogatą historią i wpływami różnych kultur widocznymi w architekturze i zabytkach.
Wakacje w Turcji z pewnością zadowolą miłośników plażowania i podziwiania pięknych krajobrazów, miłośników aktywnego wypoczynku i sportów wodnych jak i tych, którzy zainteresowani są kulturą islamu i unikatowymi zabytkami.
Ruch turystyczny koncentruje się głównie w regionach Riwiery Tureckiej oraz Wybrzeża Egejskiego. Najpopularniejsze centra turystyczne to Alanya, Antalya, Side oraz Bodrum, Marmaris i Icmeler.
Doskonale przygotowana baza hotelowa, turecka gościnność i znakomita kuchnia oraz unikalność kulturowa to powody tak licznych wycieczek turystów. Wakacje w Turcji to gwarancja pełni słońca i widoku błękitu morza, piaszczystych plaż oraz zabytków, których historia sięga czasów antycznych. |
|
Komentarzy:
0
|
|
2008-02-25
Klimat. Kiedy jechać?
|
Bez dwóch zdań, najlepszą porą na spędzenie przyjemnych chwil w Turcji jest wiosna lub jesień. Sezon, trwający od połowy czerwca do połowy września, jest bardzo gorący, bardzo tłoczny i cechuje się wygórowanymi cenami. Dodatkowo poza miesiącami letnimi nie będziemy mieć problemów z bezwzględnymi tureckimi komarami, a i opady, oprócz regionu czarnomorskiego, są umiarkowane, czyli właściwie znikome.
Jadąc poza sezonem na wschód, musimy się przygotować na nieoczekiwane chłody, które dają się we znaki szczególnie po zachodzie słońca. Maj jest w Turcji przepięknym miesiącem, kwitnie i gaśnie wówczas wiele kwiatów i roślin, które w lipcu i sierpniu najnormalniej w świecie nie egzystują (a zjawisko to jest charakterystyczne dla wybrzeży Morza Egejskiego i Śródziemnego). W Anatolii lato jest suche. W sumie za coś egzotycznego można uważać wypalone wówczas jałowe stepy - na wiosnę jednakowoż zielone. Z kolei jesień najpiękniejsza jest w okolicach Stambułu, a konkretniej w polskiej wsi Adampol. Niewielkie wzgórza porośnięte lasami liściastymi w kolorach czerwieni i złota przywodzą na myśl właśnie naszą polską, złotą jesień.
Zima jest porą narciarzy, w Turcji znajdziemy mnóstwo ośrodków narciarskich o europejskim standardzie, najbliższy Stambułu znajduje się na górze UludaÄ� pod Bursą. Narciarze wodni, nurkowie, żeglarze, miłośnicy surfingu, paralotniarze, rowerzyści, wspinający się po skałkach, alpiniści czy amatorzy górskich wędrówek oraz grotołazi powinni, tak jak zwykli turyści, wybrać miesiące poza szczytem sezonu, aby w spokoju móc delektować się uprawianą dyscypliną.
Cały rok obfituje w Turcji w wydarzenia kulturalne w postaci licznych festiwali oraz imprez związanych z przebiegiem świąt. |
|
Komentarzy:
0
|
|
2008-02-25
Kuchnia
|
Kuchnia turecka łączy w sobie tradycje sztuki kulinarnej Greków, osiadłych przecież przez wieki na Wybrzeżach Azji Mniejszej, i Dalekiego Orientu. Potrawy tureckie nie są obce polskiej kuchni - takie nazwy, jak jogurt, chałwa czy pilaw, mają pochodzenie tureckie. Znawcy twierdzą, że kuchnia turecka należy do czołówki światowej, po chińskiej i francuskiej. Cechuje się różnorodnością przepisów i prostotą wykonania, a do dań używa się zawsze produktów świeżych. Turcy lubią dobrze zjeść, co potwierdza powiedzenie: Can bogazdan gelir (Duch wstępuje w człowieka wraz z jedzeniem). Posiłek, muzułmanin powinien spożywać po umyciu rąk i odmówieniu modlitwy, a zobowiązany jest jeść prawą ręką. Najpopularniejszym w Turcji mięsem jest baranina, ponieważ Koran zabrania jedzenia mięsa wieprzowego (a ponadto krwi zwierzęcej, padliny i picia napojów alkoholowych). Jada się ją na różne sposoby, przeważnie pieczoną na ruszcie poziomym bądź też pionowym. Robi się z niej również kofte, czyli pulpeciki mięsne, coś w rodzaju zrazików. Smaczne są też potrawy z ryb i frutti di mare - krewetek, ostryg, kałamarnic itp. Dużą rolę w tureckiej kuchni odgrywają warzywa i owoce, przede wszystkim dlatego, iż jest to kraj rolniczy i rośnie ich tu bardzo wiele gatunków. Wśród przypraw króluje mielona papryka i mięta, a wśród tłuszczów oliwa.
Ważne miejsce zajmują przystawki i zupy. Niekiedy te pierwsze mogą wystarczyć jako pełne danie, zupy zaś robi się niemalże ze wszystkiego.
Charakterystyczny dla Turków jest zwyczaj picia herbaty wszędzie, gdzie to tylko możliwe. Herbata wyparła słynną "kawę po turecku" i jest dziś narodowym napojem; pije się ją w małych szklankach, mocno posłodzoną, zwykłą, miętową lub jabłkową. Ulubionym napojem jest również ayran, czyli zimny jogurt, rozcieńczony wodą i posolony - bardzo orzeźwiający.
Trunków z powodów religijnych nie piją Turcy zbyt ochoczo. Dobrych piw (bira) jest mało. Na rynku monopolistami są tureckie Efes Pilsen (całkiem niezły) oraz Marmara, a wśród piw zagranicznych króluje Tuborg. Z winami sprawa też nie przedstawia się zbyt optymistycznie dla zawodowych kiperów. Wśród win wytrawnych brak jest półwytrawnych - dostępne są tylko z importu, i to w najlepszych restauracjach. |
|
Komentarzy:
0
|
 |
Księga gości
| Statystyki |
Liczba osób które odwiedziły mojego bloga:
1685
|
Liczba osób które skomentowały mojego bloga:
1
|
|
Liczba osób które wpisały sie do Ksiegi Gosci:
1
|
|
|